ΦΥΛΕΤΙΚΗ ΨΥΧΗ

   Η φυλή δεν είναι μόνον εν σύνολον ανθρώπων με κοινάς σωματικάς, πνευματικάς και ψυχικάς ιδιότητας. Είναι μια βιολογική οντότης με υπερχρόνιον έκτασιν, με ιδίαν ψυχήν, με κοινάς αναμνήσεις εκ του παρελθόντος και πόθους δια το μέλλον. Αποτελείται εξ ανθρώπων συγγενών μεταξύ των, συνδεομένων δια των αρρήκτων δεσμών του κοινού αίματος και εχόντων κοινήν νοοτροπίαν, την φυλετικήν νοοτροπίαν.
   Φυλετική ψυχή είναι η υπερτέρα σύνθεσις των ψυχικών ιδιοτήτων των ατόμων της φυλής. Και τα μεν άτομα είναι εφήμερα και περιοδικά, η φυλή όμως, παραμένει πάντωτε ζώσα εν τω χρόνω, ως μια μεγάλη φλόγα, η οποία προχωρεί διαρκώς, και εις την οποία νέοι σπινθήρες συνεχώς ανάπτουν, καίονται και σβέννυνται. (...) Τα ατομικά ιδανικά δεν δύνανται να υπερβούν τα στενά χρονικά όρια ολίγων δεκαετιών. Εκείνα τα οποία ζουν και επιβιώνουν, είναι τα ιδανικά της φυλής. Το άτομο είναι νοητό μόνο ως μικρό κύτταρο της αειζώου φυλετικής κοινότητος, του Έθνους. Ο καθηγητής Κ. Σπετσιέρης φράφει: “Χωρίς εθνική συμβίωση η ζωή του ανθρώπου δεν έχει πνευματικό περιεχόμενο. Το να πει κάποιος, ότι δύναται να ζήσει μόνος του, είναι σαν να θέλει να πηδήξει έξω από τη σκιά του” [Φιλοσοφία της Κοινωνίας και του Πολιτισμού, 1946]. (...)
   Ιδανικά της φυλής είναι το σύνολο των αγιωτέρων πόθων αυτής, των σμιλευθέντων υπό τις φυλετικής ψυχής επί σειράς γενεών και ανυψωμένων εις την υπέρτατη σφαίρα της συναισθηματικής της υπάρξεως. Τα ιδανικά της φυλής δεν παραμένουν στατικά, αλλά βραδέως εν τω χρόνω ανανεόνονται, μεταλλάσσονται και διευρύνονται τπό την επίδραση και των ιστορικών γεγονότων και εξελίξεων, όντα όμως πάντοτε δημιουργήματα της φυλετικής ψυχής. Όταν μια φυλή νομίσει, ότι επέτυχε την πραγμάτωση των ιδανικών της και αρκεσθεί εις αυτά, τότε τούτο σημαίνει και την απαρχή της πτώσεώς της. Τούτο δύναται να συμβεί με κατώτερες φυλές, όταν αυτές έχουν να αντιμετωπίσουν ισχυρότερους αντιπάλους, η δε ψυχή τους στερείται ικανής ζωτικότητας. Μια ανωτέρα φυλή δεν δύναται να παρουσιάσει τέτοια συμπτώματα κοπώσεως, η δε ψυχή της ουδέποτε γηράσκει, ανανεουμένη διηνεκώς. Εδώ αξριβώς έγκειτε το μεγαλείο της. Εν προκειμένω δεν έχουν δίκαιο ο Λεμπόν, ούτε ο Όσβαλτ Σπένγκλερ που προφήτευσαν την κατάρρευση του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Η απουσία φυλετικών ιδανικών είναι πάντοτε προάγγελος ή πρόσκαιρης λιποθυμίας της φυλής λόγω παροδικών εξωτερικών αιτιών ή θανάτου αυτής λόγω καταστροφής της φυλετικής της υποστάσεως.
(...)
   Το φυλετικό αίσθημα, η φυλετική ψυχή δημιουργούν κατά βάθος τα ιστορικά γεγονότα. Κατά τον Πολωνό κοινωνιολόγο Λούντβιχ Γκούμπλοβιτς “ο σπουδαιότερος παράγων της ιστορίας είναι ο αγών των φυλών”. Αι κομμουνιστικαί απόψεις της θεωρίας του Ιστορικού Υλισμού, όπου αποκλειστικά οικονομικοί παράγοντες διαμορφώνουν την Ιστορία, είναι ανυπόστατοι. Ο Α. Ρόζενμπεργκ γράφει: “Ιστορία και εξελικτική αποστολή δεν σημαίνουν πόλεμο τάξεως κατά τάξεως ούτε πάλι θρησκευτικών δογμάτων, αλλά την αντιπαράθεση μεταξύ αιμάτων, φυλών, λαών. Και τούτο σημαίνει: Πάλη ψυχικής αξίας εναντίον ψυχικής αξίας... Ψυχή είναι η φυλή θεωμένη έσωθεν. Και αντιστρόφως φυλή είναι η εξωτερική πλευρά μιας ψυχής”.
   Ο Βρεττανός καθηγητής Ντάρλινγκτον γράφει: “Η κληρονομική ουσία η περιλαμβανόμενη εις τα χρωμοσώματα είναι το υπόβαθρο, το οποίο σε τελευταία ανάλυση καθορίζει την πορεία της Ιστορίας”[The facts of Life, 1953]. (…)

   Ο Γκουστάβ Λεμπόν στην “Ψυχολογία των όχλων” γράφει: “Όπισθεν των κινουμένων και μεταμορφουμένων χαρακτήρων των όχλων ευρίσκεται η θετική υπόστασις, η ψυχή της φυλής, η οποία επιμελώς καθορίζει την πορεία του λαού και κανονίζει την τύχη του”.
Βιβλίο: Η ΝΕΑ ΤΑΞΙΣ
Συγγραφέας: Δημήτριος Δημόπουλος
Εκδόσεις: ΝΕΑ ΘΕΣΙΣ
Σελίδα: 43 - 46

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις