Ο ΕΛΑΣ προανηγγειλε τη σφαγη

(...)
  Το μεσημέρι της 15ης Σεπτεμβρίου, οι νεκρόι ταγματασφαλίτες από τις μάχες ήσαν μόνο 15, και οι εκτελεσθεντες τραυματίες στο νοσοκομείο ήσαν 41. Σύνολο 56. Μετά την συνθηκολόγηση μάζεψαν τους αιχμαλώτους ταγματασφαλίτες και τους “αντιδραστικούς αμάχους” στο περιφραγμένο Μπεζεστένι, (κάπου 3000 αιχμαλώτους). Τότε άρχισαν οι αυτοδικίες από αντάρτες και καπετάνιους του ΕΛΑΣ. Αιχμάλλωτοι εκκαλούντο ονομαστικά έξω από το Μπεζεστάνι και τους εκτελούσαν. Το σύνολο των θυμάτων των αυτοδικιών δεν εξακριβώθηκε ποτέ. Από τις μαρτυρίες όσων επέζησαν υπολογίζονται σε 120-150.
  Επομένως, όταν το δεύτερο γραφείο του ΕΛΑΣ ανακοίνωνε 800 νεκρούς, ουσιαστικά ανακοίνωνε την μέλλουσα εκτέλεση τουλάχιστον 600 ανθρώπων που ήσαν ζωντανοί.
Για να μπαλώσουν κάπως αυτή τη φρικτή πραγματικότητα οι ευαίσθητοι αριστεροί, την προσπερνούν με “ψυχραιμία” και γράφουν ότι “ο αριθμός των περιλάμβανε προφανώς χοντρικά και τους εκτελεσμένους των επομένων ημερών”, χωρίς να μπορούν να δικαιολογήσουν το πώς γνώριζε και προέβλεψε τις εκτελέσεις των επομένων ημερών το δεύτερο γραφείο. (...)
  Το μεσημέρι (16/9) εμφανίσηκαν στο Μπεζεστένι ο Βελουχιώτης συνοδευόμενος από τον Αχιλλέα Μπλάνα (Γραμματέα του ΚΚΕ Πελοποννήσου), τον γραμματέα του ΕΑΜ στην Πελοπόννησο Τάσο Κουλαμπά και τον κομισάριο Νίκο Μπελογιάννη. (...)
Οι κρατούμενοι χωρίστηκαν ανάλογα με τον τόπο καταγωγής τους, και οι τοπικές Επιτροπές του ΕΑΜ από τα γύρω χωριά και τις κωμοπόλεις, που κατέφθασα, έδιναν πληροφορίες για το αν ήταν ταγματασφαλίτες ή “αντιδραστικοί”. (...)
  Η πρώτη ομάδα από 50 έφυγε από το Μπεζεστένι “για ανάκριση”, γύρω στις 11πμ του Σάββατου 16 Σεπτεμβρίου, και διασταυρώθηκε στον δρόμο με τους έφιππους Βελουχιώτη και Μπελογιάννη. Στο πενθήμερο από τις 16 ως τις 20 Σεπτεμβρίου έφυγαν 13 κουστωδίες κρατουμένων. Άλλες 50 άλλες με 100 άλλες με 120. οι εκτελέσεις συνεχίστηκαν ασταμάτητα ως την Τετάρτη 20 Σεπτεμβρίου το μεσημέρι, οπότε ελευθερώθηκαν οι τελευταίοι 34 επιζώντες. Πόσοι ακριβώς εκτελέστηκαν στην Πηγάδα κανείς δεν ξέρει. Με άλλους υπολογισμούς είναι 1154. Άλλοι τους κατεβάζουν σε 850, και ο κομμουνιστής Καραμούζης που ήταν εκεί, αλλά δεν μέτραγε, τους υπολόγισε σε 1200.
  Το 1945, το ιατροδικαστικό συνεργείο του Καψάκη ξέθαψε 708 πτώμαρτα, και σταμάτησε, γιατί δεν άντεχαν άλλο οι εργάτες τη δυσοσμία. Όλοι είχαν σκοτωθεί με μαχαίρια, μπαλτάδες και τσεκούρια. Οι συνοδοί τους σταματούσανε στην ελία πριν την Πηγάδα. Μετά έλεγαν στο θύμα να βγάλει τα παπούτσια και τα ρούχα του, επειδή ήθελαν να τα μοιράσουν στους Ελασίτες και μετά έδιναν εντολή να κατεβή κάτω, όπου τον έσφαζαν [Η ίδια διαδικασία εφαρμόστηκε και στην Ούλεν στα Δεκεμβριανά, όπως είπε στην απολογία του ο δήμιος της ΟΠΛΑ Στέφανος Λιόλιος: “Τους διέταζα να γδυθούν κι ύστερα τους έβαζα να γονατίσουν στο χώμα και να σκίψουν το κεφάλι πάνω στις μεγάλες πέτρες που είχα αραδιάσει. Έπαιρνα ένα τσεκούρι και τους έδινα μια τσεκουρία πίσω στο κεφάλι και αν δεν τους αποτελείων με την πρώτη, τους έδινα και δεύτερη και τρίτη, ώσπου να τα βροντήξουν”]. Οι άλλοι από πάνω βλέπανε. Οι περισσότεροι καυγάδες εκείνες τις μέρες ανάμεσα στους αντάρτες του κανονικού και εφεδρικού ΕΛΑΣ έγιναν για το ποιός θα πάρει τα παπούτσια των κρατουμένων και των εκτελεσμένων.
  Αυτό πρέπει να ήταν το χαμηλότερο επίπεδο που ξέπεσε η “επανάσταση”. Το ίδιο έκαναν με τα ρούχα και τα παπούτσια των νεκρών και στον Φενεό. Μάζευαν τα ρούχα των σκοτωμένων τα έδιναν στους επόμενους μελλοθάνατους να τα πλύνουν και τα μοίραζαν ως “μέρισμα” στους Ελασίτες στα χωριά.

  Οι 226 νεκροί της πρώτης μέρας, πριν ξεκινήσει η σφαγή στην Πηγάδα, θάφτηκαν σε ομαδικούς τάφους στο νεκροταφείο. 19 δολοφονήθηκαν στην Καλαμάτα. Συνολικά οι νεκροί ήσαν περισσότεροι από 1740 και λιγότεροι από 2560.

Βιβλίο: ΕΑΜ ΕΛΑΣ ΜΕΛΙΓΑΛΑΣ
Συγγραφέας: Σπύρος Χατζάρας
Εκδόσεις: ΛΟΓΧΗ
Σελίδες: 178 - 184

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις