ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ

ΙΙΙ
Η ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΜΙΑΣ ΑΠΑΤΗΣ

 Ολόκληρο το δημοκρατικό κατασκεύασμα θεμελιώνεται σ’ ένα μύθο. Στον μύθο της λαϊκής κυριαρχίας, η οποία πραγματοποιείται με την απονομή στον λαό ωρισμένων δικαιωμάτων και ελευθεριών που, σύμφωνα με τις δημοκρατικές θεωρίες, είναι ικανές να του εξασφαλίζουν την θέσι του κυριάρχου.
Δεν πιστεύω στην λαϊκή κυριαρχία αυτού του είδους και όχι μόνον δεν πιστεύω σ’ αυτήν, αλλά θα αποδείξω επί πλέον, ότι οι θεσμοί και οι παραχωρήσεις, που κάνει η δημοκρατία δεν αποβλέπουν στην πραγματοποίησι της λαϊκής κυριαρχίας, αλλά στην πραγματοποίησι της λαϊκής υποταγής στην κεφαλαιοκρατία.
 Η διοίκησι των λαών σε οποιοδήποτε κοινωνικό σύστημα υπήρξεν από παλιά έργο λίγων και ποτέ ολοκλήρου του λαού.Η διοίκησι των λαών σε οποιοδήποτε κοινωνικό σύστημα υπήρξεν από παλιά έργο λίγων και ποτέ ολοκλήρου του λαού.
 Στην δημοκρατία οι λίγοι, η ιθύνουσα δηλαδή τάξις συγκροτείται από τους κάθε φορά δημαγωγούς και όχι από τα μέλη της εκλεκτής μειοψηφίας που πάντα βρίσκεται μέσα στο λαό και είναι ικανή να γνωρίζη και να εκφράζη την γενική θέλησι του έθνους.
 Ναι, χωρίς άλλο, μιλώ για την ΄elite, την οποίαν αρνούνται όσοι δεν έχουν καμμιά ελπίδα ν’ ανήκουν σ’ αυτήν. Δεν θα παραλείψω να σημειώσω και δεν πρέπει να διαφύγη την προσοχή, ότι εκείνοι που δολιεύονται τα πλήθη προέρχονται από έναν αριθμό οικογενειών, κατά το μάλλον ή ήττον στενού, καθόσον φροντίζουν να συνάπτουν συγγενικές σχέσεις με κάθε πρόσωπο, που παρουσιάζει προοπτικήν επιτυχίας και πολιτικής προβολής, ούτως ώστε ν’ αποτελέση και εκείνο σημείον της επιφανείας του φαύλου κύκλου των. Θεωρητικά ο λαός είναι κυρίαρχος, στην ζωή όμως αποδεικνύεται ότι την Ελλάδα κυβερνούν μερικές εκατοντάδες οικογένειες που σχημάτισαν παράδοσι πολιτικών οικογενειών και ασκούν σημαντικήν επιρροή πάνω στο λαό. Τις παραπάνω πολιτικές οικογένειες χωρίζουν οι φιλοδοξίες, αλλά ενώνουν τα συμφέροντα. Συμφέροντα συνυφασμένα με την δημοκρατία και τον κοινοβουλευτισμό. Συμφέροντα με την ύπαρξι των οποίων αρχίζει η εκμετάλλευσις του λαού.
 Τα μέλη αυτών των οικογενειών είναι οι μέτοχοι της εκμεταλλευτικής εταιρίας των πλουτοκρατών. Από αυτήν ξεπετάγονται οι αρχηγοί. Οι δημοκρατικοί αρχηγοί, που δεν γεννώνται, αλλά γίνονται από το χρήμα. Την μοναδική δύναμι που σχηματίζει δια του τύπου την δημοσία γνώμη, ελέγχει το κράτος και χαρίζει την εξουσία.
 Οι εκλογές, όπου φαινομενικά καλείται ν’ αποφασίση ο λαός δεν αποτελούν παρά την διαδικασία της υποχρεωτικής εγκρίσεως μέρους των υποψηφίων, που πρότειναν οι πολιτικές οικογένειες και ανέδειξε ο βασιλεύς της δημοκρατίας: O χρυσός.
(...)
 Φυσικά στο τέλος δεν εκλέγονται οι άριστοι, αλλά οι καταφερτζήδες και τούτο συμβαίνει, γιατί ο λαός δεν φθάνει στις αποφάσεις του με την αυστηρή στάθμισι των διαφόρων στοιχείων, που αρμόζει σε μια ψυχρή υπολογιστική κρίσι, αλλά με την γνωστή επιπολαιότητα της κυμαινομένης θελήσεως του πλήθους.
(...)

ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ
Κωνσταντίνος Πλεύρης
Εκδόσεις: ΗΛΕΚΤΡΟΝ
Σελίδες: 30 - 33, 36

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις