ΜΕΡΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ CONDREANU

   Στις σελίδες που ακολουθούν, έχω σκοπό να παρουσιάσω μερικά συμπεράσματα από την καθημερινή μου εμπειρία, με τρόπο που να μπορούν να γίνουν κατανοητά από κάθε νεαρό Λεγεωνάριο ή εργάτη.
   Ζούμε φορώντας ένα ρούχο, που έχει τη μορφή της δημοκρατίας. Αναρωτιέμαι, είναι καλό; Ακόμα δεν ξέρουμε. Αλλά βλέπουμε ένα πράγμα: ξέρουμε καλά ότι μέρος των μεγαλύτερων και πιο πολιτισμένων Ευρωπαϊκών εθνών πέταξαν αυτό το ρούχο και έβαλαν καινούριο. Το πέταξαν επειδή ήταν καλό; Άλλα έθνη επίσης, κάνουν σκληρές προσπάθειες για να το ξεφορτωθούν και να το αλλάξουν. Γιατί; Μήπως όλα τα έθνη έχουν τρελαθεί; Και μόνον οι Ρουμάνοι πολιτικοί παρέμειναν οι σοφότεροι άνθρωποι στον κόσμο; Δεν μπορώ να το πιστέψω αυτό.
   Σίγουρα, αυτοί που το άλλαξαν ή θέλουν να το αλλάξουν, έχουν τους λόγους τους.
   Αλλά γιατί να ασχολούμαστε με τους λόγους κάποιων άλλων; Ας ασχοληθούμε καλύτερα με τους λόγους που κάνουν εμάς τους Ρουμάνους να πετάξουμε αυτό το ρούχο της δημοκρατίας.
   Αν δεν είχαμε κανένα λόγο να το πετάξουμε, αν μας ήταν ταιριαστό, τότε θα έπρεπε να το κρατήσουμε, ακόμα και αν όλη η Ευρώπη το πέταγε.
   Ωστόσο, δεν είναι καλό ούτε για εμάς, γιατί:
   1. Η δημοκρατία καταστρέφει την ενότητα του Ρουμανικού λαού, διασπώντας τον σε πολιτικά κόμματα, προκαλώντας του ταραχή και έτσι, διχασμένος, βρίσκεται εκτεθειμένος στο ενωμένο μπλοκ της Ιουδαϊκής δύναμης σε μια δύσκολη στιγμή της ιστορίας του.
   Αυτό το επιχείρημα από μόνο του είναι τόσο πειστικό που αποτελεί επαρκή λόγο να απορρίψουμε την δημοκρατία για οτιδήποτε άλλο θα διασφάλιζε την ενότητά μας, δηλαδή την ζωή μας, γιατί διχασμός σημαίνει θάνατος.
   2. Η δημοκρατία μετατρέπει τα εκατομμύρια των Εβραίων σε Ρουμάνους πολίτες.
   Τους κάνει ισότιμους με τους Ρουμάνους και τους δίνει ίσα δικαιώματα στο κράτος. Ισότητα; Σε ποιά βάση; Εμείς ζούμε εδώ για χιλιάδες χρόνια. Με το άροτρο και το όπλο στο χέρι. Με την εργασία μας και το αίμα μας. Γιατί να είμαστε ισότιμοι με εκείνους που βρίσκονται εδώ το πολύ 100, 10 ή 5 χρόνια;
   Κοιτάζοντας το παρελθόν, βλέπουμε πως εμείς δημιουργήσαμε αυτό το κράτος. Κοιτάζοντας το μέλλον, εμείς οι Ρουμάνοι φέρουμε την πλήρη ιστορική ευθύνη για την ύπαρξη της Μεγάλης Ρουμανίας. Αυτοί δεν έχουν καμία. Πως μπορεί να γίνονται οι Εβραίοι υπεύθυνοι ενώπιον της ιστορίας για την εξαφάνιση του Ρουμανικού κράτους;
   Για να συνοψίσουμε: δεν έχουν εργαστεί, ούτε θυσιαστεί, ούτε πολεμήσει το ίδιο για την δημιουργία του κράτους μας, ούτε έχουν την ίδια ευθύνη για το μέλλον του. Ισότητα; Σύμφωνα με ένα αρχαίο ρητό, ισότητα σημαίνει να μεταχειρίζεσαι άνισα πράγματα με άνισο τρόπο. [Σημείωση: “Θεωρείται έτσι ότι το δίκαιο είναι και πραγματικά είναι, όχι όμως μεταξύ όλων αλλά μόνο μεταξύ ίσων. Και η ανισότητα όμως θεωρείται ότι αποτελεί δίκαιο, και πράγματι αποτελεί, αλλά μόνο μεταξύ ανίσων” Αριστοτέλης/ Πολιτικά Γ΄ βιβλίο/ 1280a 10/ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΑΠΑΝΤΑ Τόμος 2, εκδόσεις ΚΑΚΤΟΣ, σελ.: 47] Με ποιά λογική οι Εβραίοι ζητούν ζητούν ίση μεταχείρηση και ίσα πολιτικά δικαιώματα με τους Ρουμάνους;
   3. Η δημοκρατία είναι ανίκανη να έχει συνέχεια σε ότι κάνει. Κατακερματισμένη σε πολιτικά κόμματα που κυβερνούν για ένα, δύο ή τρία χρόνια, είναι ανίκανη να συλλάβει και να πραγματοποιήσει ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο. Το ένα κόμμα ακυρώνει τα σχέδια του άλλου. Ότι σχεδίασε και έφτιαξε ένα κόμμα σήμερα, κατεδαφίζεται αμέσως από το επόμενο.
   Σε μια χώρα που έχει ανάγκη από ανοικοδόμηση, που η ιστορική στιγμή πιέζει προς αυτήν την ανοικοδόμηση, αυτό το πισωγύρισμα της δημοκρατίας συνιστά απειλή. Είναι σαν σε ένα αγρόκτημα οι ιδιοκτήτες να αλλάζουν κάθε χρόνο, ο καθένας με τα δικά του διαφορετικά πλάνα, καταστρέφοντας ότι έχουν κάνει οι προηγούμενοι, μόνο και μόνο για να καταστραφεί και το δικό τους έργο όταν θα έρθει ο επόμενος ιδιοκτήτης.
   4. Η δημοκρατία κάνει αδύνατο για έναν πολιτικό να πράξει το καθήκον του στο έθνος.
   Ακόμα και ένας πολιτικός με τις καλύτερες προθέσεις, σε μια δημοκρατία είναι σκλάβος των οπαδών του ή ικανοποιεί τις προσωπικές του ορέξεις ή σταματούν να τον στηρίζουν. Ο πολιτικός ζει υπό την τυραννία και την μόνιμη απειλή των εκλογών. Ευρίσκεται ενώπιον του διλήμματος: να απαρνηθεί τους κόπους μιας ζωής ή να ικανοποιήσει τους οπαδούς του. Και τότε ο πολιτικός επιλέγει το δεύτερο. Και το κάνει, όχι από την τσέπη του, αλλά από τα κρατικά ταμεία. Δημιουργεί πόστα, αποστολές, επιτροπές, αργομισθίες, όλα τους πέφτοντας πάνω στον κρατικό προϋπολογισμό, βαραίνοντας όλο και περισσότερο τις πλάτες του λαού.
   5. Η δημοκρατία είναι ανίκανη να επιβληθεί. Δεν έχει την δύναμη να επιβάλλει κυρώσεις. Ένα κόμμα, για να μην χάσει τους οπαδούς του, δεν επιβάλλει κυρώσεις ενάντια σε αυτούς που ζουν μέσω σκανδαλωδών επιχειρηματικών συναλλαγών εκατομμυρίων, με κλεψιές και απάτες, ούτε επιβάλλει ποινές ενάντια στους πολιτικούς αντιπάλους, εκτός και να εκθέσουν τις δικές τους σκιώδεις συναλλαγές και ατασθαλίες.

   6. Η δημοκρατία είναι στην υπηρεσία του μεγάλου κεφαλαίου. Λόγω του πολυδάπανου συστήματος και του ανταγωνισμού μεταξύ των διαφόρων κομμάτων, η δημοκρατία χρειάζεται πολλά χρήματα. Φυσικό επακόλουθο είναι να γίνεται υπηρέτης του μεγάλου διεθνούς Εβραϊκού κεφαλαίου που την υποδουλώνει χρηματοδοτώντας τη. Με αυτόν τον τρόπο, η μοίρα του έθνους βρίσκεται στα χέρια μιας κλίκας τραπεζιτών.


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΕΓΕΩΝΑΡΙΟΥΣ ΜΟΥ

CORNELIU ZELEA CODREANU
Εκδόσεις: Θ. ΚΟΣΜΑΣ
Σελ.: 407 – 410

Μπορείτε να διαβάσετε ένα ακόμη απόσπασμα από το κεφάλαιο Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ (εις το οποίο ανήκει και το απόσπασμα που μόλις διαβάσατε), από το ιστολόγιο του ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ ΕΔΩ. 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις