Ο Ι. ΜΕΤΑΞΑΣ ΔΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟΝ ΤΟΥ Ε. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ



Χαιρετισμὸς εἰς τὸν νεκρὸν Βενιζέλον

   Τὴν 22αν Ἀπριλίου 1936, εἰς τήν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς ἐτελέσθη τό πολιτικόν μνημόσυνον τοῦ Ἐλ. Βενιζέλου. Ὁ Μεταξᾶς, ὡς πρωθυπουργός ἀνῆλθεν εἰς τό βῆμα καί ὡμίλησεν ὡς ἑξῆς:

 Ἐλευθέριος Βενιζέλος. Σπανίως, ἀπό καιροῦ εἰς καιρόν ἐμφανίζονται ἐν τ ἱστορί ἰσχυροί ἄνδρες ὡς ἰσχυρά μετέωρα, εἰς ἄλλους ἐμπνέοντα σεβασμόν καί εἰς ἄλλους τό δέος. Ἐνώπιον τοιούτων ἀνδρῶν διαιροῦνται αὐτωμάτως οἱ ἄνθρωποι εἰς φίλους καί ἐχθρούς. Οὐδείς μένει ἀδιάφορος, οὐδείς μένει οὐδέτερος. Πᾶς τις, ἄν δέν εἶναι ἐνθουσιώδης φίλος των θά εἶναι ἄσπονδος ἐχθρός των. Ὁ περί αὐτούς ἀγῶν δέν σταματᾶ οὔτε πρό τοῦ θανάτου. Συνεχίζεται περί τόν νεκρόν των, περί τήν σκιάν των, περί τήν μνήμη των.
 Τοιαύτη μεγάλη καί ἰσχυρά φυσιογνωμία ὑπῆρξεν ὁ Έλευθέριος Βενιζέλος. Ἔδωσε τό ὄνομά του καί ἔθεσε τήν σφραγίδα του εἰς ὁλοκληρον τήν περίοδον τῆς νεωτέρας ἱστορίας τῆς Ἑλλάδος. Ἀπό αὐτόν προέρχεται ἡ ὁνομασία τῶν ὀπαδῶν του. Ἀπό αὐτόν προέρχεται ἡ ὁνομασία τῶν ἀντιπάλων του. Μέ τό ὄνομά του συνδέεται ἀναποσπάστως ἡ ὠραιοτέρα καί τραγικωτέρα ἐποχή τῆς νεωτέρας Ἑλλάδος. Πῶς εἶναι δυνατόν νά κρίνη ἀμερολήπτως ἡ σύγχρονος γενεά τοιαύτας μεγάλας φυσιογνωμίας;
Ἀλλά ὑπάρχει μιά μεγάλη σελίς τῆς ἱστορίας πρό τῆς ὁποίας κύπτουσιν εὐλαβῶς καί φίλοι καί ἐχθροί. Ἡ ἐποχή δηλαδή κατά τήν ὁποίαν ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος, σημαιοφόρος τῆς ἀναγεννωμένης Ἑλλάδος, ἡγούμενος τῆς πολιτικῆς της, ἐνέπνευσεν εἰς τό Ἔθνος τήν αὐτοπεποίθησιν καί τό ὤθησε πρός τήν νίκην καί τήν δόξαν.
 Τό τέλος του ὑπῆρξεν ὄντως τραγικόν. Ἀλλά ἡ τελευταία του κραυγή, ἀπευθυνομένη εἰς πάντας, φίλους καί ἐχθρούς, ὑπῆρξεν ἀληθῶς Ἑλληνική κραυγή. Ἡ κυβέρνησις πλήρης συγκινήσεως ἐκφράζει πρός τούς ἐν τ Βουλ ὀπαδούς καί φίλους του τά βαθύτατα αύτῆς συλλυπητήρια.

Το διαβάσαμε από:
ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ Βιογραφία

Κ. Πλεύρης
Σελ.: 432 – 433

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις