ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ









19 Απριλίου 1941


ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ


Νέο κορίτσι,

   Aγαπητή Φαλαγγίτισσα,
   Πάλι φθάνει η αυγή του Μεγάλου Σαββάτου φορτωμένη με τα μοσχοβολήματα των λουλουδιών της ανοίξεως. Μαζί της στέκουν και αι μυροφόροι γυναίκες στον τάφο του Ιησού κομίζοντας τα μύρα. Έκθαμβες βλέπουν οι δύο Μαρίες τον Άγγελο επάνω στον κυλισμένο του μνημείου λίθον κι άκοσε το χαρμόσυνο του άγγελμα «ουκ έστιν ώδε, αλλ’ εγήγερται». Μέσα στο ιερό των ψυχών μας ανάβουν πάλι τα μελιχρά των λαμπάδων φώτα και κάποια μακρινή καμπάνα, που από τα μικρά μας χρόνια μας ξυπνούσε για τη μεγάλη χαρά, σκορπάει τον αντίλαλο σε όλο μας το είναι. Πάλι συντελείται το μεγάλο θαύμα πάλι ο Ιησούς πατώντας τον θάνατο εγείρεται εκ νεκρών για να μας καταυγάση με το φώς της Αναστάσέως Του, της αγάπης Του για μας τους ανθρώπους, τα ελάχιστα και αμαρτωλά δημιουργήματά του. Πάλι νοιώθομε μέσα μας τη μεγάλη λύτρωσι. Με την έγερσί Του ξέρομε πια καλά ότι νικήσαμε το σκότος. Ο θάνατος δεν αποτελεί πια για μας λύπη, δεν είναι αιώνιος, αλλά η μετάβασι από την επίγειο σε μιαν άλλη αιώνια ζωή. Για την κατάλυσι αυτή του θανάτου το Πάσχα είναι η μεγαλύτερη της θρησκείας μας γιορτή, γιορτή χαράς, ευφροσύνης, αγαλλιάσεως και απολυτρώσεως. Γιορτή της νίκης του φωτός εναντίον του σκότους.
   Αγαπημένες μου φίλες, η εφετεινή Ανάστασι δεν είναι σαν τις άλλες που περάσαμε ως τα τώρα. Μας βρήκε αγωνιζομένους, υπέρ των όλων αγώνα με σφιγμένα τα δόντια και υψηλά το κεφάλι να αντιμετωπίζωμε τους εχθρούς της αγαπημένης μας πατρίδος. Είναι η πιο ιστορική και η πιο μεγάλη του βίου μας Ανάστασι. Ας σταθούμε ευλαβικές, ας φέρουμε τα μύρα της αγνότητος και της αγάπης για τον πλησίον μας, σαν τις μυροφόρες γυναίκες στον Πανάγιο του Τάφο κι όταν ιδούμε τον λίθο σηκωμένο κι όταν ακούσωμε τη χαρμόσυνη φωνή του Αγγέλου: «Δεν είναι εδώ, αναστήθηκε!» ας αφήσουμε την ψυχή μας να γεμίση με την θεία ελπίδα της νίκης του Φωτός εναντίον του σκότους, της νίκης του δικαίου εναντίον της αδικίας. Μέσα στην αυγή της παγχαρούμενης ημέρας ας γονατίσωμε μπροστά στον ευσπλαχνικό Ιησού μας κι ας νοιώσουμε πάνω από τα κεφάλια μας να πλανάται η ευλογία του. Τώρα που τριγυρίζει γύρω μας ο ζόφος του πολέμου, ας προσπαθήσουμε παντού, σε δικούς μας και ξένους, να μεταδώσουμε την πίστι και την ελπίδα για μια λαμπρή του αγώνος μας επιτυχία, για της γλυκειάς Ελλάδος την ευτυχία. Όπως ο Ιησούς πέρασε μέσα από το σκότος, μέσα από το θάνατο, πεπεισμένος ότι θα φθάση στο φώς, στην Ανάστασι, έτσι κι εμείς ας βαδίζουμε το δύσκολο δρόμο του υπέρ της Πατρίδος αγώνος μας με την ακλόνητη πεποίθησι, ότι θα φθάσουμε στη Νίκη. Τώρα, που θα γράψουμε τις ευχές του Πάσχα εκεί επάνω, στους στρατιώτας μας, στα αδέλφια μας, στα παιδιά μας, στους άνδρες μας, ας είναι γραμμένες και γεμάτες μ’ αυτό το πνεύμα της πεποιθήσεως και της πίστεως για την Ανάστασι και για τη Νίκη.

Από το βιβλίο Άρθρα για τη «Νεολαία» της 4ης Αυγούστου














Το αντιγράψαμε από το Εθνικό Κράτος


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις