ΞΕΝΟΜΑΝΙΑ

Η ΞΕΝΟΜΑΝΙΑ

   Εἶναι ἀδύνατον νά ἀρχίσει δημιουργία Ἑλληνικής ζωῆς ἐνόσω ὅλα τά πράγματα τῆς ζωῆς ἀπό τό πρῶτον καυρέλι τοῦ λίκνου – καί ὅλων τῶν ἰδεῶν – μέχρι τοῦ τελευταίου κουρελίου τοῦ τάφου, εἶναι ξένα.
   Τό κτύπημα τῆς ξενομανίας εἶναι τό πρώτον κίνημα, ὁ πρῶτος ἀγών τῶν ποθούντων νά ἀγωνισθοῦν διά μίαν ἀρχήν Ἐλλαδος.
   Ἡ ξενομανία εἶναι χωριατιά. Εἶναι προστυχιά. Εἶναι κουταμάρα. Εἶναι ἀφιλοτιμία. Εἶναι ἀφιλοπατρία. Καί εἶναι ξιππασία. Καί εἶναι ἀμάθεια.
   Αὐτός ὁ ἀνώτερος, ὁ πλούσιος, ὁ ἀνεπτυγμένος, ὁ ταξιδευμένος, ὁ παντογνώστης, ὁ παντοκρίτης, ὁ ἱατρός, ὁ δικηγόρος, ὁ πολιτικός, ὁ παππᾶς, ὁ δάσκαλος, ὁ καθηγητής, ὁ τραπεζίτης, ὁ ἔμπορος, ὁ ἄνθρωπος τοῦ πνεύματος, πού ἐπῆγε εἰς τήν Εὐρώπην καί ἐγύρισε ξενομανής, εἶναι ἀμαθής. Ἐπῆγε καί ἐγύρισε κούτσουρον. Δι' αὐτό εἶναι ξενομανής. Ἐπῆγε καί ἐγύρισε χωριάτης δι' αὐτό εἶναι ξενομανής. Ὅ,τι εἶδε, ὅ,τι ἔμαθε δέν τοῦ έχρησίμευσεν εἰς τίποτε. Δέν ἐδιόρθωσε τό κεφάλι, τό ἐχάλασε. Δέν ἐφωτίσθη, ἀλλά ἐτυφλώθη διά πάντα. Δι' αὐτό εἶναι ξενομανής.
   Κάνει τόν Εὐρωπαῖον, ἀλλά δέν ἔχει καμμίαν σχέσιν μέ τόν Εὐρωπαῖον, τό κεφάλι του κάθε ἄλλο παρά νά ἔχη σχέσιν μέ τό τωρινόν Εὐρωπαϊκόν κεφάλι. Ὁ ἰδικός μας Ἑσπεριοειδής εἶναι σάν τόν ἀράπη πού πηγαίνει εἰς τό Παρίσι καί φορεῖ Παρισινά ροῦχα. Εἶναι ξενομανής, διότι ἅμα τοῦ ἀφερέσης αὐτό, δέν μένει τίποτε ἄλλο ἀπό αὐτόν. Ἀφαίρεσέ του τά ρούχα, τά τέσσερα ξένα λόγια, τό τσάϊ, τά δέκα ονόματα πού ἐπαναλαμβάνει, τάς δέκα ἰδέας πού ἔμαθε καί βάλε του νά ἐργασθῆ. Δέν εἶναι ἱκανός νά σκεφθῆ νά κάμη τό παραμικρόν. Εἶναι ἕνα μυαλό τιποτένιου, ἕνα κεφάλι ἐντελῶς ἄχρηστον διά κάθε τι. Ὅλη του ἡ ζωή εἶναι νά λέγη, καί νά ξαναλέγη τά τέσσερα πράγματα πού ἔμαθε.

Περικλής Γιαννόπουλος
Άπαντα 
Εκδόσεις Ελεύθερη Σκέψις
Σελίδα 80

Διαβάστε επίσης: Αρχαϊσμός και Ξενισμός

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις